Griekenlandreis

Ons avontuur begint om 16.30u aan het station van Zottegem. Met veel té grote en té zware koffers sleuren we naar perron 3 waar we de trein richting Brussel nemen. We hebben een reservatie in de laatste wagon en moeten dus nog een heel eind lopen. Ouders en vrienden blijven op het perron tot de trein vertrekt. We krijgen het advies om niet in Brussel Noord, maar in Denderleeuw over te stappen en dat lukt ons prima in nog geen 7 minuten. Om 18 uur zijn we in de luchthaven: stipte uurregeling!

Het personeel van Aegean neemt zich ruim de tijd voor de check in. Het duurt meer dan een uur voor we allemaal onze instapkaart ontvangen. De controle neemt ook wel wat tijd in beslag. En dan begint het wachten aan de gate. Daar krijgt de jarige tweeling, Jana en Eline, speciale aandacht: 18 worden en naar Griekenland kunnen vertrekken. Wat is het leven mooi! Proficiat, Jana en Eline!

We vertrekken heel wat later zodat we met een uur vertraging aankomen in Athene L.

Tijdens de vlucht kijken we naar de ‘Tourist', een film met Penelope Cruz en Johnny Depp, eten een typische vliegtuigmaaltijd, volgen af en toe de vluchtroute op het tv-scherm, praten of lezen… tot we de lichtjes van Athene steeds dichterbij zien. Het is een perfecte vlucht tot en met de landing.

Het wachten op de koffers duurt lang maar iedereen blijft voorbeeldig rustig. Jeannine wacht ons op en brengt ons naar de bus. De chauffeur laadt alle koffers in en we vertrekken voor een rit van 2 uur. Het is half vijf plaatselijke tijd (+ 1 uur) eer we in onze kamers zijn, de meeste van ons duiken zo vlug mogelijk in bed want de nacht zal kort zijn.

De nacht was inderdaad kort. Om 9.15u rinkelt de hoteltelefoon. We maken ons klaar om te ontbijten. Wie had dit mooie uitzicht verwacht? Het restaurant ligt aan de baai, we zien steeds wisselende lichtinvallen, de zon die met de wolken speelt, de dobberende vissersboten, het eilandje met het witte huisje… Om 10.30u vertrekken we naar Nemea. De sfeer in de groep is heel goed. Er is constant interactie en dat is leuk. Aan de zuilen van de Zeustempel maken we de eerste groepsfoto. Net zoals de atleten lopen we door de tunnel naar het stadion. Lopen op een plek waar duizenden jaren geleden jonge Grieken gelopen hebben moet toch een unieke ervaring zijn. Onze jonge ‘mannen' bijten de spits af, toch wel in andere omstandigheden dan de tijd van toen. Jelle wint afgetekend en Jasmien wint de vrouwenloop. Jana krijgt een souvenir, het zilveren armbandje dat ze op de piste gevonden heeft.

Na de archeologie en de sportieve prestaties verdiepen we ons in de wijncultuur van de streek. Het ‘bloed van Hercules', de wijn van Nemea. De eigenaar van het bedrijf spreekt geen Engels en draagt zijn zoon, een leeftijdsgenoot van onze leerlingen, op het hele verhaal in het Engels te vertellen. Daarna mogen we proeven.

In Nauplië eten we, genieten we van de zon en van het mooie uitzicht. Het is heel jammer dat de Palamedes, een Venetiaans fort, gesloten is. We hadden ernaar uitgekeken om rond te dwalen in de burcht en dan uiteindelijk langs de 999 trappen naar beneden te gaan.

De groep beslist om naar Tolo terug te keren. Het is 17u en het avondeten is om 20u: er blijft dus 3 uur tijd die naar ieders keuze ingevuld kan worden.

De meeste leerlingen gaan tot aan de zee, verkennen het dorpje, gaan naar de winkel en kopen de eerste souvenirs of spelen poker.

Na het avondeten is er een korte briefing. Vanavond moet iedereen om 23u in de kamer zijn. We hebben nog heel wat slaap in te halen.

Vandaag wordt Jessie 18 en wij wensen haar bij het ontbijt een gelukkige verjaardag!

Het is bewolkt maar droog als we hotel Neda verlaten maar als we 5 minuten later aan de archeologische site aankomen, beslist het weer voor ons: we bezoeken het museum want de eerste regendruppels vallen. Voor de Grieken is de regen welkom want van mei tot november regent het bijna nooit. Wij hadden het nu wel anders verwacht en we hebben het wel een beetje moeilijk met de gedachte dat het in België wel goed weer is. Misschien moeten wij de goden op één of andere manier beter stemmen.

Argyris neemt de tijd om ons rond te leiden in het museum waar het bijzonder rustig is. We duiken in de mythologie: Pelops, Chronos, Miltiades, Apollo, Hera, Zeus & Ganymed,….We bewonderen het mooie Hermesbeeld van marmer uit Paros. De vermoeidheid slaat toe bij de leerlingen: tijd voor een pauze.

Daarna gaan we naar de opgravingen en we hebben geluk: het is alleen maar koud, het regent eventjes iets minder. De judasbomen staan in volle bloei. Dit is het mooiste seizoen om Olympia te bezoeken. Lopen op de piste van Olympia zit er wel niet in, want de piste lijkt meer op een vijver.

We eten 's middags in Olympia en dan vertrekken we naar Itea. Het lijkt wel herfst in Griekenland: de temperatuur zakt soms tot 8°, het stormt buiten, er staat windkracht 5, het water stroomt van de bus. Dit is Griekenland anders dan anders.

Toch genieten we van het mooie landschap, de weg met een grillige kustlijn, met kleine baaien, bewoonde en onbewoonde eilandjes die overal verspreid liggen, bergen die tot in de zee staan, wolfsmelk en eufobia, het mooie dorp Galaxidi.

Om 18u komen we in hotel Kalafata in Itea aan. Normaal zouden we in Itea langs de zee moeten wandelen of een terrasje doen, maar we zetten de verwarming aan in onze kamer en nemen een warme douche. Het avondeten smaakt: spaghetti als voorgerecht, stoverij met frietjes, fruit als dessert (allemaal op z'n Grieks, natuurlijk).

Sommige leerlingen willen toch nog eens buiten maar de meesten blijven rustig binnen. De hemel is uitgeklaard, er staan sterren en het is bijna volle maan. We hopen op een regenvrije dag morgen.

Geen regen vandaag bij het opstaan: wat lijkt het leven helemaal anders. We genieten van ons ontbijt en rijden door een indrukwekkend landschap naar Delfi: eerst door een vlakte vol olijfbomen, dan naar de bergen toe waarop verse sneeuw ligt. De zon doet haar best om door de wolken te geraken en dat lukt aardig.

In het museum van Delfi is het rustig op dit vroege uur. De leerlingen zitten aan de voet van de sfinx van Naxos en luisteren naar de uitleg van de gids. We bekijken verder de belangrijkste vondsten of kunstwerken van het museum . Er valt indirect zonlicht op de wagenmenner, hét pronkstuk.

Na een korte pauze wandelen we naar de opgravingen. Wie had ooit gedacht dat we het zo warm zouden hebben na 2 dagen regen.

De tempel van de god Apollo, de cyclopische muren met de inscripties, het schathuis van de Atheners, het theater, het stadion. Het is een hele prestatie dat alle leerlingen meegegaan zijn tot het hoogste punt van de opgraving: het stadion.

Als we naar beneden gaan, genieten we van het prachtig uitzicht: de Grieken wisten hun plekjes toch te kiezen: middenin een prachtig stuk natuur.

En weer wandelen we verder, langs de Kastalische bron naar het heiligdom van Athena Pronaia met de ronde tempel, het zo typische beeld van Delfi. We hopen allemaal dat er geen stenen van de Fedriadenrotsen vallen, zoals we daar een paar exemplaren zien liggen.

Theodor, onze chauffeur, een "geschenk van God” voor ons, heeft zijn naam niet gestolen. Hij is zo vriendelijk om ons terug naar Itea te brengen waar we aan de rand van de zee kunnen eten. Gisteren konden we alleen maar dromen van zo'n maaltijd bij de zee.

Langs een bochtige bergweg met om elke hoek een ander uitzicht, maar altijd met de Golf van Korinthe in de buurt, rijden we naar Ossios Loukas. We moeten 1 keer stoppen voor een paar ontsnapte geiten, de durvers die de kudde en de herder verlaten hebben.

Ondertussen zijn we te weten gekomen dat de Griekse fetakaas uit 30% geitemelk en 70% schapenmelk bestaat.

In het byzantijnse klooster van Ossios Loukas leven nog 5 monniken. We bekijken de kruiskoepelkerken met mozaïeken en fresco's en krijgen meer informatie over de orthodoxe godsdienst en de paasviering in Griekenland. Orthodoxe priesters zijn in het zwart gekleed, hebben lang haar en een baard. Zij mogen wel trouwen en kinderen hebben.

We verlaten het vredige Ossios Loukas waar het ondertussen flink is gaan waaien en rijden naar Athene. Op de hellingen voorbij Thebe zien we velden vol zonnepanelen.

Met zo'n lange bus in de stad rijden, is geen sinecure. We geraken gewoonweg niet bij het hotel, meer dan een uur rijden we rond in de buurt in de hoop een straatje te vinden waar we door kunnen rijden. Met wat discussies en manoeuvres op z'n Grieks, lukt het eindelijk toch.

Om 20.45u komen we in hotel Athens Atrium aan. We mogen onmiddellijk naar het restaurant, de kamerverdeling gebeurt na het eten.

Vanavond blijft iedereen binnen, om middernacht moet iedereen in de eigen kamer zijn. Een beetje rust kan geen kwaad na zo'n drukke, maar heel mooie dag.

Vandaag staat Athene op ons programma. Het regent niet, de lucht is bewolkt maar lijkt wel uit te klaren. Hoeveel ‘lagen' zullen we vandaag aantrekken? Lukt het op sandalen, teenslippers of zijn stevige schoenen nodig? Nemen we een paraplu mee of zal die niet nodig zijn. Allemaal vragen waarvoor me misschien best het orakel van Delfi eens konden inroepen, maar of we daar mee verder zouden komen is niet zeker.

Als we naar de bus stappen, zien we dat er inderdaad verschillende keuzes gemaakt zijn: sommigen zijn heel optimistisch en trokken een zomerjurkje aan of een korte broek. De ouderen onder ons hebben het helemaal anders ingeschat.

We maken eerst een korte rondrit door de stad en komen langs de belangrijkste bezienswaardigheden voorbij. Om 8.45u wordt de helft van de groep in het Museum van de Acropolis verwacht. De andere helft mag nog een uurtje in de omgeving doorbrengen.

Het museum is prachtig, alleen al de constructie is de moeite waard. We kunnen door de vloer kijken naar wat nog in de ondergrond zit, we zien er ook een man aan mozaïeken werken. De man kijkt gelukkig naar zijn werk en niet naar wat boven zijn hoofd te zien kan zijn.

In het museum staan de beelden die gevonden zijn op de Arcropolis. Binnen is een moderne constructie gemaakt met de afmetingen van de binnenruimte van het Parthenon. De reliëfbeelden worden erop tentoongesteld, maar de meesten ontbreken natuurlijk want die zijn in het British Museum in Londen. Lord Elgin had ze eerder geroofd om zijn villatuin ermee te versieren. Op een bepaald moment geraakte Lord Elgin in geldnood en verkocht alles aan het British Museum.

We bewonderen de kariatiden en ook het werk van de man die een kariatide aan het schoonmaken is. Hij doet het onder een zeil maar wij kunnen de werkzaamheden op een tv-scherm volgen.

We stappen nog eens in de mooie museumshop binnen en vertrekken dan richting Plaka en Monastiraki. Traditiegetrouw eten we aardbeien op Monastiraki.

Als de tweede groep klaar is met het museumbezoek gaan we samen naar de Acropolis. Het zicht is helder, we kunnen alle gebouwen uit de omgeving heel goed zien. Het is indrukwekkend om op deze plek te kunnen staan. Jammer genoeg zit er een afkoelende wind die de temperatuur onaangenaam maakt. Argyris geeft iets té uitgebreid uitleg (of zijn wij oververzadigd?) .

Er wordt hard gewerkt op de Acropolis: het Niketempeltje ziet er prachtig uit na de heropbouw, de propyleeën hebben een stukje dak gekregen, er staan nog meer kranen voor en in het Parthenon…

We nemen afscheid van Argyris en gaan door de Agora naar Monastiraki. Onderweg klimmen er nog heel wat leerlingen naar de Aeropagus. Het is bijna half twee, de leerlingen krijgen vrijaf tot half vijf. Zij hebben dus heel wat tijd om door de Plaka te flaneren, foto's te maken, te eten, enz.

Om half vijf is iedereen stipt op de afspraak. Door de Ermou wandelen we naar Sintagma waar we de aflossing van de wacht bekijken. Wie wil, mag op de foto: één per één, zegt de soldaat.

Het is een hele onderneming om met 61 op één tram te geraken en toch lukt het ons. Wij zijn om half zes in ons hotel. Het avondeten is om half acht: tijd voor het internet, een bubbelbad, een douche, of gewoon wat rustig praten.

Na het avondeten gaan we terug naar de stad en hiermee eindigen wij het verslag van vandaag. We proberen het vanavond wat vroeger te publiceren.

De eerste sporen van de Griekse financiële crisis hebben we gisteravond gezien. We reden met de bus naar het centrum van de stad. In Plaka waar tot 's avonds laat veel leven is en de winkels lang open zijn, was het ongewoon rustig. De winkels waren grotendeels gesloten. De reden? Er is onvoldoende geld om het personeel te betalen. De Atheners zelf herkennen hun stad niet meer. Grieken gaan vaak uit eten en ook dat gebeurt niet meer: de terrassen blijven steeds meer leeg.

In Monastiraki vonden de leerlingen een plekje om hun avond door te brengen en ze kwamen stipt om 11 u naar de afspraak. De leerkrachten kwamen iets later, ze hadden ondertussen een mysterieus spel voor de terugweg bedacht. In hotel Athens Atrium hadden we een rustige laatste nacht.

Om 8.30u vertrekken we gepakt en gezakt uit het hotel. Theodor brengt ons naar Pireas. Bij het inladen van onze zware koffers doet hij zijn rug pijn. De jongens laden dus in zijn plaats de bus uit in Pireas. De Apollon Hellas staat al aan de kade. Onze bagage blijft beneden in het ruim staan. Op het bovenste dek genieten we van de zon die we al die dagen al gemist hebben.

Het is druk in de haven: er vertrekt een superfastferry naar Kreta, er komt een mooi cruiseschip aan en er circuleren vleugelboten, de ‘flying dolphins'.

We maken ongelooflijk veel foto's . Plots verdwijnt de zon en wordt het te fris om nog langer op het bovenste dek te blijven. Op de kade van Aegina staan 2 bussen voor ons klaar.

We laden in en rijden meteen door het eiland naar de Afeatempel. We houden de informatie over de tempel beperkt en doen vooral veel indrukken op. Ook daar zijn er heel wat fotoshoots.

Van de tempel rijden we naar het klooster van Ag. Nektarios maar eerst bekijken we Paleochora, een verdwenen stad waarvan alleen kerkjes overgebleven zijn.

Neen, we storen de rust van het klooster niet, maar we vinden het wel onbegrijpelijk dat jonge meisjes nog voor het kloosterleven kiezen.

Hotel Danae is totaal anders dan Athens Atrium. Ook de kamers moeten anders verdeeld worden. Voor de leerlingen is dat niet gemakkelijk om na 6 nachten aan een andere kamersamenstelling te wennen. Toch morren ze niet en organiseren zich op hun manier.

De namiddag is vrij: de leerlingen springen in het koude water van het hotelzwembad, gaan naar de haven, het strand, de winkeltjes, doen een terrasje, enz.

Om 20 u eten en daarna trekken de meeste leerlingen nog eens de stad in. Of er veel te beleven valt, is twijfelachtig, maar ze krijgen de kans om hun laatste avond zelf in te vullen.

Onze laatste nacht in Griekenland zal kort zijn maar hopelijk langer dan onze eerste nacht.