Griekenlandreis

Lang voor het krieken van de dag verzamelden we gepakt en gezakt op de luchthaven van Zaventem. Na een tussenstop in Wenen landden we onder een stralende hemel bij een temperatuur van 20°C. Rond 17 uur plaatselijke tijd verkenden we voor de eerste maal Athene. Onderweg werd reeds een groepsfoto genomen op de trappen van de nationale bibliotheek. Op het Sintagmaplein waren we getuige van het "ballet” van de evzonen, de vroegere koninklijke lijfgarde, in traditionele klederdracht. We eindigden onze wandeling op het Monastirakiplein, waar we getrakteerd werden op overheerlijke aardbeien, zoals jullie op de foto's kunnen zien. Daarna kregen we een uurtje de tijd om de talrijke kraampjes en winkeltjes te bezoeken. We sloten de dag af met een stevige Griekse maaltijd.

De vermoeidheid hing na een lange dag duidelijk in de benen. Daarom werd de geplande avondwandeling naar de Filopappos op algemene vraag naar morgen verplaatst… Tegen 23 uur kropen we moe maar tevreden onder de wol.

 

Om kwart voor zeven rinkelde de wekdienst ons wakker. Na een uitgebreid ontbijt met onder andere spek en eieren, waren we klaar voor onze klim naar de Acropolis. Onderweg reden we langs enkele Atheense ‘hotspots', zoals het Sintagmaplein en het stadion speciaal ontworpen voor de Olympische Spelen van 1896. Daarna zette de bus ons af aan het vernieuwde Acropolismuseum. De groep werd in twee gesplitst. Een eerste deel vergaapte zich, onder leiding van gids Argriris, aan imposante beelden en reliëfs. De ander groep baande zich ondertussen een weg in een wirwar van kleine steegjes om te eindigen op de overdekte vlees-, vis- en groentemarkten. Koeienmagen, schaapkoppen, inktvissen en bergen olijven zorgen voor de nodige couleur locale. Na het wisselen van de groepen, zetten we ons samen schrap voor de klim van de Acropolis zelf. Het tempelcomplex op de top ontlokte heel wat ‘oh's' en ‘ah's'. Na een woordje uitleg van de gids, kregen we de kans om het Parthenon en het Erechtion op eigen houtje te ontdekken.
Na een lekker broodje stapten we op de bus richting Sounion. Dit meest zuidelijke punt van Attika staat bekend voor zijn prachtige tempel, gewijd aan Poseidon, god van de zee. Deze god inspireerde de dappersten onder de leerlingen tot een verfrissende duik in de Egeïsche zee.
Terug in het hotel kregen we ruim de tijd voor een deugddoende douche en een stevig avondmaal.
Voor hen die maar niet genoeg kregen van de bruisende stad, volgde een idyllische avondwandeling naar de top van de berg Filopappos. Het uitzicht op de verlichte Acropolis en het nachtelijke Athene deed stemmen verstommen en fototoestellen flitsen. Wij weten alvast waarover te dromen.

Dag drie van onze reis. Op deze mooie zondagochtend lieten we Athene achter ons en trokken we richting het kanaal van Korinthe, 75 meter diep. Daarna bracht de bus ons naar oud-Korinthe, met ondermeer de restanten van een bronhuis en de fotogenieke tempel gewijd aan de god Apollo. Vervolgens was Mycene aan de beurt. Het koepelgraf van Atreus was een technisch hoogstandje uit lang vervlogen tijden. Via de beroemde Leeuwenpoort wandelden we langs de cyclopische muren en genoten we van het zicht op talrijke olijfbomen en cipressen. In de kleurrijke havenstad Nafplion zwermde de groep uiteen om een hapje en een ijsje te eten. Als eindpunt van de dag bezochten we het indrukwekkende theater van Epidaurus. De akoestiek werd live uitgetest door het theaterspel van enkele leerlingen. Langs meanderende wegen reden wij naar Tolo, waar we incheckten in een hotel met zicht op zee. Na een korte rustpauze en een rijkelijk buffet trokken we nog even het bruisende badplaatsje in.

 

Een ontbijt bij zonsopgang zette meteen de toon. Na vele haarspeldbochten bracht de bus ons naar de ruïnes van het Byzantijnse Mistras. Deze 14de eeuwse stad op de top van een berg bood onderdak aan 40.000 inwoners. Langs hobbelige ezelsweggetjes daalden we te voet de berg af. Tussen de vele wilde bloemen piepten de kruiskoepelkerkjes. Onze gids sprak ook begeesterd over de oorsprong van de Grieks-orthodoxe godsdienst en de functie en de betekenis van de fresco's en iconografie. In het huidige Mistras aan de voet van de berg genoten we van een typische Griekse maaltijd. Na een lange, met mopjes opgevrolijkte busreis, bereikten we onze eindbestemming van vandaag: Olympia. Dit dorpje is de bakermat van de oude Olympische spelen. Je vindt er vandaag naast de archeologische site van het oude Olympia ook enkele leuke cafeetjes en terrasjes. Na het avondeten gingen we nog even op verkenning… Kalinichta!

 

Vandaag stond er een sportieve dag op het programma. Na een sober ontbijt - in vergelijking met de vorige dagen - begaven we ons te voet naar de opgravingen van Olympia. We maakten kennis met de restanten van de tempels van Zeus en Hera, de oefenvelden, de zuilengalerijen. De lente is het mooiste seizoen om Olympia te bezoeken want dan staan de judasbomen in volle bloei en kleuren de site paars. De gids vertelde geanimeerd over de Griekse mythologie. Hij confronteerde ons eveneens met de fabel over het aansteken van het Olympisch vuur: deze gewoonte stamt niet uit de Griekse tijd maar dateert van de Spelen in Berlijn in 1936. Naar aloude traditie bezochten we ook het stadion waar enkele leerlingen en leerkrachten het aandurfden de laatste 192,27 meter van de afstand tussen Marathon en Athene te sprinten. Gertjan verdiende een olijfkrans als winnaar van deze korte wedstrijd. Heel veel andere leerlingen genoten van het groene gras en het aangename zonnetje. Na een korte sanitaire stop bezochten we het museum. Daar toonde de gids ons enkele pronkstukken waaronder het oorspronkelijke gevleugelde beeld van Nikè (wat overwinning betekent) en de Hermes van Praxiteles, de man met de” ideale maten”. Door de mooie weersomstandigheden beslisten voor een korte middagpauze te gaan en direct door te rijden naar Itea. We reden over de 2,2 km lange brug tussen Rion en Antirion, een technisch hoogstandje waar de Grieken bijzonder trots op zijn. Aangekomen in het hotel Kalafati kregen we de kans af te koelen in het water van de golf van Korinthe. Verrassend was het pijnlijke keienstrand. Na een verfrissende douche schoven we aan voor het avondeten dat we afsloten met een "happy birthday” voor Bernd, die vanaf vandaag behoort tot de wereld van de "volwassenen”. Na een klein stapje in de wereld van Itea, kropen we onder de wol en begonnen te dromen van het Orakel van Delphi…

Deze morgen lieten we de kust heel eventjes achter ons om onze "Grand Tour” verder te zetten. Via het heiligdom van van Athena Pronaia en de Kastalia-bron bereikten we het heiligdom van Apollo waar het orakel van Delphi geraadpleegd werd. Op deze prachtige locatie beantwoordde Pythia, de waarzegster, alle persoonlijke en politieke vragen. In het hoger gelegen theater vonden wedstrijden in welsprekendheid en dichtkunst plaats. Wij gebruikten het echter als decor voor talrijke fotoshoots. In het museum van de site bewonderden we het bekende beeld van de wagenmenner.

Een korte busrit bracht ons terug naar het kustplaatsje Itea waar we ruim de tijd hadden om te eten . De meesten kozen voor "Greek food”.

Na de middag reden we richting Ossios Loukas, waar we het Byzantijnse klooster bezochten. Uit respect voor de monniken moesten de kortgerokte meisjes een extra laagje aantrekken. We werden stil bij de eeuwenoude mozaïeken en fresco's . Het binnenhof van het klooster bood de kans om innerlijk tot rust te komen.

Tegen de avond bereikten we Athene en ons hotel "Athens Atrium”. Velen van ons trokken de ogen open toen ze hun kamer binnenkwamen: bubbelbad, flatscreen, salonnetje… Ook het avondmaal overtrof alle verwachtingen. Vandaag was er nog eens één van de leerlingen die 18 werd. We zongen enthousiast happy birthday voor Thijs. Zijn klasgenoten verrasten hem met een cadeautje. Na de maaltijd wandelden we naar de Plaka om er te genieten van een terrasje en de typische sfeer. Rond middernacht waren we terug in ons prachtige hotel.

Een dag Aegina, een welverdiende afsluiter van een drukke cultuurreis.
Het is een belevenis op zich, een boottocht van een uur brengt ons naar een eiland met een typische sfeer.
Het wordt een dag van kijken, horen, ruiken, proeven, voelen en vooral van genieten.
Genieten van
het heldere water van de Griekse zee
de typische geluiden van de haven
de geur van vers gegrilde vis, van het zeewater
de smaak van feta, olijven,tzaziki, calamares en andere vis …. met een glaasje wijn
de vele kleuren: de bloemen, de terrasjes en cafés, de mensen, de kleur van bikinis en zwembroeken en van witte huiden die stilaan rood of bruin worden…
genieten van het zwemmen tussen de vissen, van het stoeien in het water, het elkaar plagen …
En dan is er de laatste blik op het witte kapelletje in de haven
De lijn van de schuimkoppen op de golven achter de Nefeli , de boot die ons naar Pireas brengt, wordt steeds langer, de meeuwen blijven speels.
De zon verzilvert de waterspiegel en nostalgisch kijken we naar de verdwaalde en onbewoonde eilandjes in de Egeïsche zee.
Het is mooi geweest, heel mooi, maar toch hopen we dat de vulkanische wolk ons toelaat om naar huis te gaan.
We weten dat we verwacht worden en we willen ons verhaal vertellen.

Nog een laatste avond in Athene, in het mooie Atrium hotel met een lekker avondmaal. De leerlingen hebben geen behoefte meer om naar de stad te gaan, ze kiezen voor de rust van het hotel en voor het samenzijn.